بر دل نازک گرانی می‌کند اندیشه‌امسنگ می‌گردد ز ناسازی پری در شیشه‌ام

خنده سوفار از دلتنگیم پیکان شودبگذرد گر ناوک او از دل غم‌پیشه‌ام

نیست یک مو بر تنم بی‌داغ عالم‌سوز عشقدیده شیرست کرم شب‌چراغ بیشه‌ام

زود می‌پیچم بساط خودنمایی را به همگردبادم نیست در خاک تعلق ریشه‌ام

هیچ کس از مستی سرشار من آگاه نیستبوی می‌نتوان شنیدن از دهان شیشه‌ام

نامدار از کان برآید در زمان من عقیقتیزی الماس دارد ناخن اندیشه‌ام

شرم می‌آید ز تردستان مرا هرچند ساختآتش یاقوت را خاموش آب تیشه‌ام

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بر دلم صائب چو کوه قاف می‌آید گرانگر پری داخل شود در خلوت اندیشه‌ام

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets