می کند گرم طلب شعله آواز مرامی شود زمزمه بال و پر پرواز مرا

سرمه خامشی من بود از تنهاییمی شود ناله دو بالا ز هم آواز مرا

آنقدر تنگدل از نقش پر و بال خودمکه مه عید بود چنگل شهباز مرا

می کند مست مرا ناله مرغان چمنبود از نغمه رنگین می شیراز مرا

منم آن دایره بی سر و پا چون گردونکه خبر نیست ز انجام و ز آغاز مرا

نتراود ز لبم چون لب پیمانه سخننشود بی خبری پرده در راز مرا

بار منت به دل روشن شمع است گرانبیشتر دست حمایت گزد از گاز مرا

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. زده ام مهر خموشی به لب خود صائبنیست پروا ز سخن چینی غماز مرا

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love