ما ز حرف پوچ مانند صدف لب بسته ایمچون گهر در خلوت روشندلی بنشسته ایم

تنگ نتواند زمین و آسمان بر ما گرفتچون شرار از تنگنای سنگ و آهن جسته ایم

اهل مجلس در شکست ما چه یکدل گشته اند؟ما نه مینای تهی، نه توبه نشکسته ایم

تاج اقبال سکندر این چنین لعلی نداشتپیش یأجوج سخن سد خموشی بسته ایم

در محیط عشق، خون نوح در جوش است و ماچون حباب از سادگی بر موج محمل بسته ایم

چشم ما از بس که ترسیده است از پیوند خلقابروی پیوسته را از لوح خاطر شسته ایم!

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. یاد ما از خاطر احباب صائب چون رود؟در بیاض آفرینش مصرع برجسته ایم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love