به قلب عشق می‌تازد دل زاری که من دارمزبان‌بازی به آتش می‌کند خاری که من دارم

که آرد ریشه کفر از دل سنگین من بیرونکه محکم چون سلیمانی است ز ناری که من دارم

ندانم سنگ از دست کدامین طفل بستانمکه دارد در جنون آدینه‌بازاری که من دارم

ز صد دامن گل بی‌خار در چشم بود خوش‌ترز روی نو خط او در جگرخاری که من دارم

خورد چون شربت عناب خود بی‌گناهان راز بی‌باکی نظر بر چشم بیماری که من دارم

به سیم قلب از اخوان نگیرد ماه کنعان راکه دارد از عزیزان این خریداری که من دارم

نفس در سینه خورشید عالم‌تاب می‌سوزددرین گلشن چو شبنم چشم بیداری که من دارم

کند گر در نوازش کارفرما کو تهی با منز ذوق کار مزدش می‌رسد کاری که من دارم

سبک کرده است در میزان من سد سکندر رابه پیش روی خود از جسم دیواری که من دارم

تماشای بهشت از خانه‌ام بیرون نمی‌آردز داغ آتشین در سینه گلزاری که من دارم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. به درمان می‌توان تخفیف دادن درد را صائبعجب دردی است بی‌درمان، پرستاری که من دارم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring