ز وصل شوق دل داغدار کم نشودگرسنه چشمی دام از شکار کم نشود

ز داغ لاله سیاهی نمی برد شبنمملال من ز می خوشگوار کم نشود

به آه وناله نفس سوختم ندانستمکه تلخکامی بحر از بخار کم نشود

هزار قاصد اگر ناامید برگرددتردد دل امیدوار کم نشود

به هر چه رونکنی روی در تو می آردز پشت آینه نقش ونگار کم نشود

کمند موج ز دریا چه می تواند بردز خط طراوت آن گلعذار کم نشود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صفای وقت میسر نمی شود صائبز آبگینه دل تا غبار کم نشود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring