به که در پیش تو اظهار محبت نکنملب خود زخمی دندان ندامت نکنم

نگرفته است خراج از عدم آباد کسیچون به یک بوسه ز لعل تو قناعت نکنم؟

آن غیورم که اگر شیشه به من کج نگردبه قدح دست دراز از سر رغبت نکنم

دل بر این عمر سبکسیر نهادن غلط استبر سر ریگ روان طرح عمارت نکنم

لب فرو بستنم از شکر نه از کفران استشکر نعمت ز فراوانی نعمت نکنم

جان و دل زوست، چرا در قدمش نفشانم؟چون به مال دگری جود و سخاوت نکنم؟

مشربم آب ز سرچشمه مینا خورده استچون قدح سرکشی از خط اطاعت نکنم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. شعله فطرت من نیست به از پرتو مهرصائب از بهر چه با خاک قناعت نکنم؟

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets