آیینه خانه ایم و دم از نور می زنیمشمشیر برق بر جگر مور می زنیم

بر روی تخت دار، مربع نشسته ایممی از شرابخانه منصور می زنیم

تا کی زند ز رخنه دل جوش، آرزو؟مشت گلی به خانه زنبور می زنیم

هر جا کمان موی شکافی به زه کنیممژگان مور در شب دیجور می زنیم

آزرده می کنیم دلش را ز حرف سختاز جهل، سنگ بر شجر طور می زنیم

اینجا کلیم رخصت پروانگی نیافتبال و پری عبث به هم از دور می زنیم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. این ناله های شعله فشان صائب از جگراز شوق عندلیب نشابور می زنیم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets