تلخی ز لب لعل تو نشنفتم و رفتم
What is a ghazal?
Ghazal: a lyric poem of couplets (beyts) on a single rhyme. The closing couplet is the maqta: there the poet signs with a pen name.
تلخی ز لب لعل تو نشنفتم و رفتمخوش باش که ناکام دعا گفتم و رفتم
Dodağın ləlini mən dadmadım, həsrət getdim,Yenə də şad olasan, etmədin ülfət, getdim.
کردم سفر از خویش به آوازه یوسفبانگ جرس از قافله نشنفتم و رفتم
Yusifin nəğməsi məndən ayırıb indi məni,Qafilə zəngi məni eylədi dəvət, getdim.
چون سیل سبکسیر به رخساره پر گردخار و خس این بادیه را رفتم و رفتم
Hüsnünün şövqü ilə sel kimi uçdum, uçdum,Elədim kol-kosa yollar boyu hiddət, getdim.
غافل نگذشتم ز سر خار ملامتاز آبله هر گام گهر سفتم و رفتم
Gövhərə bənzəri var hər ayağımda qabarın,Onları qanlı tikan eylədi qarət, getdim.
چون عود ز خامی نزدم جوش شکایتبوی جگر سوخته بنهفتم و رفتم
Xamlığımdan ciyərim yandı yenə, döndü uda,Hay salıb eləmədim heç də şikayət, getdim.
نعل سفرم جای دگر بود در آتشدر سایه دنیا مژه ای خفتم و رفتم
Özgə cür nal vurulub başmağıma indi mənim,Dünyanı tərk elədim, mən daha rahət getdim.
دادند به من عرض متاع دو جهان راجز عبرت از آنها نپذیرفتم و رفتم
İki dünya mətahından mənə bəxş eylədilər,Ömr ata eləmədi bir mənə fürsət, getdim.
چون غنچه زباغی که نسیمش دم عیسی استاز همت من بود که نشکفتم و رفتم
Mən də bir qönçə idim, dəydisə İsa nəfəsi,Məndəki hümmətə bax, açmadım, əlbət, getdim.
دود از جگر حوصله طور برآورداین داغ جگر سوز که بنهفتم و رفتم
Cigərin yanğısına dözmədi çün Tur həvəsim,Sinəmin dağı mənə bəsdi, nəhayət, getdim.
Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. هر کس گهری سفت درین بزم چو صائبمن نیز ز مژگان گهری سفتم و رفتم
Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Saib, öz gövhərini çəkdisə hər kəs bazara,Mən də qoydum bu cahan əhlinə sərvət, getdim.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/saib-qezel-5899
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Ey ağalar, mən bu dərdə düşməzdimMəni dərdə saldı bu Leyli Leyli
Khosrow and Shirin, chapter 19زمین بوسید شاپور سخندانکه دایم باد خسرو شاد و خندان
Talıb bəy VəzirovaAyırdın mənə, Talib, ki, əzən xub oldun,Nəzəri-mərhəmətü lütfilə mərğub oldun.
QaşlarınDəryə kənarında balıq tutarkən,Göründü gözümə maya qaşların,