کو بخت که در میکده با یار نشینم؟در ماتم غمهای جگر خوار نشینم

مانند حباب از دل می سر بدر آرمبا نغمه به یک پرده و یک تار نشینم

هر مصلحت عقل کم از کوه غمی نیستکو رطل گرانی که سبکبار نشینم؟

حسن رخ گل چشم به راه نگه ماستاز همت پست است که با خار نشینم

آه این چه حجاب است که از شرم رخ تودر خانه خود روی به دیوار نشینم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب چه کنی منع من از عاشقی و شعر؟اینها به ازان نیست که بیکار نشینم؟

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love