تا روی عرقناک ترا دید نگاهمزد غوطه به سرچشمه خورشید نگاهم

از حوصله دیده من گرد برآورداز بس ز تماشای تو بالید نگاهم

بر مرکز خال تو مرا تا نظر افتاددر دایره چشم نگنجید نگاهم

شد دیده بیدار مرا خواب پریشاناز بس به خود از شرم تو لرزید نگاهم

مشقی که ز نظاره روی تو رساندممشکل که شود خیره ز خورشیدنگاهم

از شرم برون آی که از شرم عذارتشد آب و چو اشک از مژه غلطید نگاهم

چون موی زیادست گران در نظر منتا دور ز رخسار تو گردید نگاهم

چون دیدن رخسار لطیف تو محال استاز دیده برآید به چه امید نگاهم؟

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب پی نظاره شوم گر همه تن چشماز دل نبرد حسرت جاوید نگاهم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets