تحفه طور شراری داریم
What is a ghazal?
Ghazal: a lyric poem of couplets (beyts) on a single rhyme. The closing couplet is the maqta: there the poet signs with a pen name.
تحفه طور شراری داریمنذر آیینه غباری داریم
گرچه در دست نداریم گلیدر جگر بوته خاری داریم
گو خزان صحن چمن پاک بروبچون قدح لاله عذاری داریم
نو خطی در دل ما جا داردمصحف خط غباری داریم
صافدل با همه آفاقیمدل خورشید شعاری داریم
گرچه در خرمن ما کاهی نیستنفس برق سواری داریم
تیغ لب تشنه به خون گر داریجان مشتاق نثاری داریم
شکر ظاهر بود از شکوه ماگله شکر گزاری داریم
آه کز آینه رویان جهانهمچو سیماب قراری داریم
گل خمیازه ما رنگین استچشم بر لاله عذاری داریم
دل گرداب بود ساحل ماما نه چون موج کناری داریم
Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. خاکساریم زما چشم مپوشدر خور چشم غباری داریم
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/saib-qezel-5963
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Nature and spring
Qara qaşlım, sağın dolan,Qoynunda narın görünür.
ƏlvidaEy könül, fikrin nədi, çün gəldi hicran, əlvida!Ölməyim xoşdur, gərəkməz cismi-bican, əlvida!
مه نجویم، مه مرا روی تو بسگل نبویم، گل مرا بوی تو بس
Haqq al-Yaqin, chapter 7حقیقت- تجدد تعینات، به حسب اقتضای ذاتی، که نسبیهاند ونسبیت عرض، است و العرض لایبقی زمانین، و به حسب اقتضای منتسبین اعنی الوجود و العدم طالب و مشتاق عدماند، و بر سرعت تمام ساری و متحرک به مرکز فطرت ذاتی خوداند که عدم است، به مثابت جواهر به مراکز: و تری الجبال تحسبها جامدة و هی تمرمرالسحاب.حقیقت- ظهور سرعت سریان تعین در زمان از بدیهیات است، که در هر طرفةالعین حال را تجددی حاصل میشود تا درمرتبه خویش محکوم علیه نمیگردد به ادراک، چه هر یک از اجزای آنات او مانند نهر جاری و خط ممتد مینماید، همچنین تجدد تعین مکان و سرعت سریان آن ظاهر است، چه هر یک از اجزای جسم محیط که محل مکان است در حرکت مستدیر اقتضای اخفای جزو دیگر میکند و شبهت نیست که مکان مجموع اجزای آن جسم است و تجدد تعین حرکت از ضروریات است، از آنکه خروج از قوه به فعل جز به طریق تدریج صورت نه بندد، مگر به تصور مبداء و منتها و عدم سکون متحرک بینهما و چون زمان و مکان و حرکت درهر طرفةالعین مبدل گردد، ضرورت بود که جهات و اجسام و اعراض دیگر بدین و تیره روند که محقق است که هرآنی و جزوی را از مکان و حرکت با هر یک از معروضات ایشان نسبتی است غیر نسبت اول، و هر یکی در هر طرفةالعین به حسب لبس و خلع تعین وجودی و عدمی خاص مییابند، و این معنی را محبوس و مقید زمان و مکان درنیابد: بل هم فی لبس من خلق جدید.