عاشق صادق نیندیشد ز آتش تاختنزر خالص را محابا نیست از بگداختن

روزگاری را که کردم صرف تسخیر بتانمی توانستم دو عالم را مسخر ساختن

آبرویی را که کردم صرف این بی حاصلانآسیایی می توانستم به دور انداختن

رنگ یکتایی نگیرد رشته چون همتاب نیستسازگاری نیست با ناسازگاران ساختن

آن که کار سهل ما را در گره انداخته استمی تواند کار عالم را به ابرو ساختن

سرکشان را مهربان خویش کردن مشک استسهل باشد آسمان را بر زمین انداختن

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. از بهشت عدن صائب صلح کن با وصل یاربر امید نسیه نقد عمر نتوان باختن

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love