به وحشت دل کجاگردد خلاص ازچشم شهلایش ؟که آهو چشم قربانی شد ازمژگان گیرایش

به هرجانب نظر جولان کند گل می توان چیدنکه شد یک دسته گل عالم ز حسن عالم آرایش

چه قد دلفریب است این، که گردیدند خوش چشمانچوآهو سربسر خوش گردن ازذوق تماشایش

به کار سخت می چسبد دل و دستش به آسانیبود چون کوهکن هرکس که شیرین کارفرمایش

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. مرا شمشاد قدی میکشد در خاک و خون صائبکه سر چون بید مجنون برندارد سرو از پایش

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring