همه از تاب کمر در خم ایمان دارندچه خرام است که این سرو نژادان دارند

چون به نیرنگ دل از موی شکافان نبرند؟صد زبان در دهن این غنچه دهانان دارند

شعله ای هست ز خونگرمی باطن همه راهمچو فانوس چراغی ته دامان دارند

بوسه شان چاشنی عمر ابد می بخشدآب حیوان همه در چاه زنخدان دارند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. خرمن کهنه گل چند توان داد به باد؟خرمن آن است که این مور میانان دارند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring