ناله ما سینه چاک از سینه می آید برونگوهر ما سفته از گنجینه می آید برون

ناز او با من بود از دیده حیران که حسنسر گران از خانه آیینه می آید برون

کنج عزلت را غنیمت دان که می ریزد ز هممشک تا از خرقه پشمینه می آید برون

در نمی گیرد فسون در مار چون شد اژدهامشکل از دل کینه دیرینه می آید برون

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب از دل می رود بیرون خیال خط اوریشه جوهر گر از آیینه می آید برون

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets