پیش قضای حق دم چون و چرا مزندر بحر بی کنار عبث دست و پا مزن

تا در دل تو داعیه اعتراض هستخاموش باش و دم ز مقام رضا مزن

کوته شود زبان ملامت ز احتیاطبا دیده گشاده قدم بی عصا مزن

سهل است ناامید ز بیگانگان شدنبا جان پر امید در آشنا مزن

در آتش است نعل سفر رنگ و بوی رادامن گره به دامن این بی وفا مزن

در خاک کن نهان قلم استخوان منآتش به دفتر پر و بال هما مزن

مجنون گرفت دامن محمل به دست صبربیهوده قطره در طلب مدعا مزن

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب کباب شد دل عالم ز ناله اتدر پرده بیش ازین سخن آشنا مزن

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets