ای خطت رهنمای سوختگانلب لعلت دوای سوختگان

خواب مخمل شود ز همواریخار در زیر پای سوختگان

می کند آب تلخ، کار گلابدر مقام رضای سوختگان

دل آیینه را دهد پردازچهره با صفای سوختگان

مژه آفتاب می سوزداز فروغ لقای سوختگان

کاه را می کند ز دانه جدارخ چون کهربای سوختگان

نقش امید می زند بر پای (کذا)موجه بوریای سوختگان

برنگردد ز آستان اثردست خالی، دعای سوختگان

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. خال رخساره قبول بودطاعت بی ریای سوختگان

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love