لعل او را بین به دلها بی حجاب آویختهگر ندیدی اخگری را در کباب آویخته

چون تهیدستی که یابد بر کلید گنج دستدیده حیران در آن بند نقاب آویخته

خط مشکین گرد رخسار جهان افروز اومجرمی چندند در روز حساب آویخته

چون زنند اهل تظلم دست در زنجیر عدل؟آنچنان جانها در آن زلف بتاب آویخته

شوق آسایش نمی داند، وگرنه بی حجابذره ما در فروغ آفتاب آویخته

هیچ کاری از بزرگان برنیاید بی شفیعقطره از دریا به دامان سحاب آویخته

ساده لوحانی که در دنیای دون پیچیده اندتشنه ای چندند در موج سراب آویخته

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. از خیال چشم مخمور تو صائب عمرهاستپرده ها بر روی بینایی ز خواب آویخته

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets