مباش از سخن سخت در شکست پیالهکه بهتر از ید بیضاست پشت دست پیاله

هزار شیشه تقوی خورد به سنگ ملامتچو گرم عشوه شود چشم نیم مست پیاله

چرا تراود ازو صد هزار سجده رنگین؟اگر صراحی می نیست پای بست پیاله

ز هوش ناقص ما بیدلان چه کار گشاید؟که عقل می خورد امروز روی دست پیاله

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. به غیر سینه صائب به هیچ جا ننشیندخدنگ غمزه چو بیرون جهد ز شست پیاله

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern