پشت پا زن بر دو عالم تا فلک پیما شویاز سر دنیا و دین برخیز تا رعنا شوی

شد حباب از خودنمایی گوی چوگان فناسعی کن تا در محیط عشق ناپیدا شوی

طوطی از خاموشی آیینه می آید به حرفمهر خاموشی به لب زن تا به دل گویا شوی

بینش ظاهر غبار دیده باطن بودخاک زن در چشم ظاهر تا به جان بینا شوی

غور کن در بحر هستی تا گهر آری به کفورنه با دست تهی چون کف ازین دریا شوی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. با هوسناکان به یک پیمانه نتوان می کشیدسعی کن صائب شهید تیغ استغنا شوی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love