چون آب در لباس گل و خار بوده ایای یار ساده رو تو چه پرکار بوده ای

چون لاابالیان همه جا جلوه کرده ایگه برگ و گه شکوفه و گه بار بوده ای

موری اگر ز سینه برآورده است آهبا آن غرور حسن خبردار بوده ای

چون آب دایم آینه سازی است کار تودر پیش خود تو نیز گرفتار بوده ای

از خود به صد نگاه تسلی نمی شویاز ما زیاده تشنه دیدار بوده ای

ما غافل و تو از دل بیدار روز و شببیماردار این دل افگار بوده ای

چون مهر ما به خانه گدایی فتاده ایمتو شوخ چشم بر سر بازار بوده ای

امروز یوسف تو دکان را نبسته استدایم نهان ز جوش خریدار بوده ای

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. این آن غزل که اوحدی خوش کلام گفتای کم نموده رخ تو چه بسیار بوده ای

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring