در سینه عشاقی و از سینه جداییچون صورت آیینه ز آیینه جدایی

در چشمی و در چشم نیایی ز لطافتگنجینه نشینی و ز گنجینه جدایی

در ظرف زمان شوکت حسن تو نگنجدنوروزی و از شنبه و آدینه جدایی

نزدیکتری از رگ گردن به حقیقتهر چند که از عاشق دیرینه جدایی

پنهانی عالم ز وجود تو هویداستآیینه پرستی و ز آیینه جدایی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. غیر از تو سخن را کسی این رنگ نداده استصائب تو ازین مردم پیشینه جدایی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets