هر خسی قیمت نداند نالهٔ شبخیز راخسروی باید که داند قدر این شبدیز را

Heç kim bilmir gecələr yatmayanın həsrətini,Xosrov istər ki, bilə Şəbdizinin qiymətini.

خامشی دریا و گفت و گو خس و خاشاکِ اوستپاک‌کن از خار و خس این بحرِ گوهرخیز را

Dərya sakitsə, demək, çör-çöp ilə söhbət edir,Bu gövhər ümmanının kəs bu ucuz söhbətini.

دفترِ گل را به آبِ چشم خواهد پاک شستگر ببیند بلبل آن رخسارِ شبنم‌خیز را

Qanlı qəlbin xəbərin çün qan içən eşq bilər,Meylə dolmuş qədəhin saqi bilər hörmətini.

تیزیِ مژگانِ او گفتم شود از خواب کمخوابِ سنگین شد فسان آن دشنهٔ خونریز را

Nazın öldürsə kimi, bir də qiyamətdə durar,İti xəncər yarası sonra verir dəhşətini.

عشقِ خونخوار از دلِ پرخون فزون گیرد خبربیش دارد پاس ساقی ساغرِ لبریز را

Şah ağılsızsa əgər, şöhrəti də olmayacaq,Fərhadın eşqi azaldıbdı şahın şövkətini.

شوکت شاهی سبک‌سنگ است در میزانِ عدلعشق می‌گیرد به خونِ کوهکن پرویز را

Yaralı sinəmi harda açıram dəftərtək,Artırır arif olan kəslərin o həsrətini.

در قیامت کشتهٔ ناز تو می‌غلطد به خونبرنیاید زود خون از زخم، تیغِ تیز را

Güllərin yarpağını göz yaşı pak eyləyəcək,Bülbül hardan görür axşam şehinin surətini.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. در بهارِ سرخ‌رویی همچو جنّت غوطه دادفکرِ رنگینِ تو صائب خطّهٔ تبریز را

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. O bahar ömrümüzün günləri düşdükcə yada,Saibin fikri gəzər Təbrizin o cənnətini.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love