از نان و آب نیست بقا و ثبات ماباشد ز درد و داغ محبت حیات ما

یارب نصیب سوخته جانان عشق کنته جرعه ای که مانده ز آب حیات ما

از سعی، راه عشق به پایان نمی رسددر ترک کوشش است طریق نجات ما

در دل هزار عقده ز افلاک داشتیمحل شد به یک پیاله می مشکلات ما

قد راست تا قیام قیامت نمی کندافتاد هر که از نظر التفات ما

افتاده است چاشنی عشق ما بلنددر شیشه سپهر نگنجد نبات ما

دیدیم تا یگانگی ذات با صفاتشد محو در تصور ذاتش صفات ما

محراب ماست روی به هر جانب آوریمزان بی جهت، شده است یکی تا جهات ما

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب سیاهکاری ما را حساب نیستروی زمین سیاه شد از سیئات ما

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love