در داغ غوطه خورد دل غم سرشت مابا کعبه هم لباس شد آخر کنشت ما

از سنگ کودکان سر ما لاله زار شدخط شکسته بود مگر سرنوشت ما؟

برق از زمین سوخته نومید می روددوزخ چه می کند به دل غم سرشت ما؟

هرگز چنان نشد که شود مصدر اثرمطلب چه بود ازین تن خاکی سرشت ما؟

یک اهل دل به سایه دیوار ما نخفتبالین یک غریب نگردید خشت ما

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب از خاکمال حوادث شدیم خاکخط غبار بود مگر سرنوشت ما؟

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets