فریاد نخیزد ز دل پر گله مانبود چو جرس هرزه درا آبله ما

هر جا که زند نشتر خاری مژه بر همخون دشنه کشد از جگر آبله ما

فریاد ازین برق نگاهان که نکردندرحمی به گل کاغذی حوصله ما

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب به چه امید گشاییم لب از هم؟آن چشم سخنگو ندهد گر صله ما

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love