زمین از ترکتاز او غباریفلک از کاروانش شیشه باری

بهشت از گلشن لطفش نسیمیجحیم از آتش قهرش شراری

بهار از گلستانش برگ سبزیخزان از دفتر او رقعه داری

به هر سو همچو خالش تیره روزیبه هر جانب چو زلفش بی قراری

بود یک چاربرگه چار عنصردر آن گلشن که او دارد قراری

خرابات است کاسه سرنگونیکه از بزمش فتاده برکناری

به گلشن داد رخساری گشادهبه گلخن داد چشم سرمه داری

به سنبل خاطر آشفته بخشیدبه شبنم داد چشم اشکباری

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. خداوندا به صائب رحمتی کنکه شد یک قطره خوی از شرمساری

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring