خرابم کرده چشم نیم مستیکه دارد همچو مژگان پیشدستی

شرابی خاص در پیمانه داردز چشم مست او هر می پرستی

پریزادی است مژگانت که از چشمگرفته در بغل آهوی مستی

درین پستی چه می کردم چو شهبازنمی دادم اگر دستی به دستی

سرافرازی رسد آزاده ای راکه دارد در بغل چون سرودستی

ز نقصان می پذیرد مه تمامیدرستی ها بود در هر شکستی

تزلزل نیست در اطوار عاشقبنای عشق را نبود نشستی

زبون آرزو تا کی توان بود؟چه عاجزمانده ای در خار بستی؟

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ز خود تا نگذری صائب چو مرداناگر در کعبه باشی بت پرستی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love