از شفق هر صبح سازد چهره خونین آفتابتا مگر آید به چشم خلق رنگین آفتاب

Sübh çağı zərrin şəfəqlə rəngi qan olmuş Günəş,Sanki bu görkəmdə xalqa mehriban olmuş Günəş.

از بهشت روشنایی روزنی واکرده استدر دل هر ذره از مژگان زرین آفتاب

Bəlkə, cənnətdən uzanmış yoldu bu göy əyrisi?Bir zaman cənnətdə, bəlkə, xanədan olmuş Günəş?

تا مگر روی ترا ز آیینه بیند پیشترمی جهد هر صبحدم از خواب شیرین آفتاب

Asimanın sirrini kəşf eyləmək asan deyil,Gah saralmış, gah qızarmış, sirr açan olmuş Günəş.

دامن فکر بلند آسان نمی آید به دستزرد شد تا مطلعی را کرد رنگین آفتاب

Aynada hey bir də, bir də görməyə gül çöhrəni,Bu səbəbdən göylərə hər gün rəvan olmuş Günəş.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ترک خواب صبح کن صائب که در خون شفقروی می شوید به خون از خواب شیرین آفتاب

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Sübh oyan, Saib, şəfəqlər qoy qızartsın çöhrəni,Çünki hər gün zər şəfəqdən rəngi qan olmuş Günəş.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets