Göyərçin
Göyərçinəm, göyərçin,Kəkilim vardır çin-çin.Ellər məni bəsləyir,“Uğurlu quşdur”, – deyir.Sülhün bir rəmziyəm mən.Canlı göyrəçinlərdənAncaq mən çox fərqliyəm,Əlimdə kağız, qələm,Başımda fikir, ağıl,Yazıram şer, nağıl;Arabir də hekayət,Oxuyan alır ibrət.Gözəl şəkillərim var,Böyük əməllərim var.Uşaqlar sevir məniSəsim tutub ölkəni.İndi bilin, balalar,Nə istəsəz, məndə var.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/saiq-goyercin
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Mən də qayaların yalçın başındaQartal kimi döyündüm.
Şairin şairə təsəllisiEy könüllər mühəndisi şair,Qələmin öylə incə bir sahir.
Ailə həyatımın on altı illiyiSəməd Vurğuna ithaf edirəm*Vurğunum, get-gedə gəncləşir könül,
BaşlanğıcSiz ey keçən aylar-illər, uzaqlaşan zamanlar,Gənc ömrümün istəyilə qucaqlaşan zamanlar,
Poems by other poets
Uzun illər arzusun çəkdiyim,Getmə, bəri gəl, başına döndüyüm,
MəndənBaşına döndüyüm a nazlı dilbərGəlirmi guşuna sədalər məndən
Mürəbbə: Gənə yada düşdü sərxoş nigarımGənə yada düşdü sərxoş nigarım,Başımdan əql-ü huş oldu fərari.
Bu qızınBir xəlvətdə fürsət bulub tutasanTər xınalı nazik əlin bu qızın