Ola
Fələk, sənnən əlləşməyə,Bir belə meydan ola.Tut əlim, ətək sənin,Ədalət divan ola.Mən dedim ki, bu dünyada,Səfa sürrəm baş-başa.Nə bilim ki, top vura,Toz qopa tufan ola.
Ey könül, sev xubları,Dünya sənə dar olsa.Bu fələyin yox vəfası,Qoyma sənə yar olsa.Pay beş arşın ağ olacaq,Nə qədər də var olsa.Xub yaraşar tərlanlara,Yuvasında xan ola.
Bir kəsə ki, yar dedin,Yar deyib əğyar eyləmə.Sən ki, ona yar dedin,Aləmdə xar eyləmə.Əcəl gəldi Məmmədhüseyn,Dünyanı dar eyləmə.İlahidən dilək dilə,Bəlkə xoş məqam ola.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/sair-memmedhuseyn-ola-2
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Salanıban Yaxşı çıxdı qəsrdən,Hüsnün zəkatı hər ayə yetər,
Təcnis: Ey sülatin, nə xəşmlü baxırsanEy sülatin, nə xəşmlü baxırsanSən deyən günahkar yamən deyiləm
Yoxsa...Yoluna baxıram mən dönə-dönə,Hər kölgə bir vüsal vəd edir mənə.
“Sirdaş” nədir dedim...Son günlər üzünü qəmli görəndəKönlümə od salır bu halın sənin.