Töhfeyi-Sami, bölmə 309
پسر مولانا حیرانی قمی است در شاعری خود را سرآمد دوران و در خوش طبعی وحید زمان میداند و از بابایی و خود رایی در عذاب میافتد چنانکه در این اوقات قصیده ای در تتبع مولانا امیدی بنام شاهزادگی بهرام میرزا گفته و در آن قصیده این دو بیت مندرج بود :
همه درویش رمز بغرایی
که دلالی و دف کشی صد بار
این بیت را در خدمت نواب صاحبقرانی خوانده بودند و خاطر آنحضرت را از این غباری پیدا شده او را طلب و فرمودند این بیت را چرا گفتی؟ در جواب گفت بواسطه آن گفتم که در این زمان این حال دارد، از استماع این سخن نزدیک بود که آتش قهر عالمسوز زبانه کشیده خرمن عمر ضمیری خاک بر سر را بباد فنا دهد . اما آخر حلم آنحضرت موجب اطفای آن شده اما او را تخته کلاه و رویش سیاه کرده در جمیع محلات و اسواق تبریز گردانیدند و با وجود آن خدمت ایشان هنوز در تعرض خلق و بی باکی به تقصیر از خود راضی نیست، این اشعار بدان جناب متعلق است :
و این ابیات هم از اوست :
روش مردم این شهر چنین است مگر
گریه من سوز و سوزم گریه میآرد ز درد
درد مندم گریه و سوزم اثر دارد بسی
من بوادی مردم و مجنون به حی ای ابر غم
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/sam-mirze-tohfeyi-sami-309
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
از ولایت جوین من اعمال خراسان است و به تجارت مشغولی میکرد در آخر بسن پنجاه سالگی بمرض آبله فوت شد این دو مطلع از اوست :شدم بمسجد و دیدم بتی ز دست شدم
Töhfeyi-Sami, bölmə 594از جمله شعرای مشهد مقدسه است این مطلع مشهور از اوست :منم از عشق بتی شهره ی ایام شده
Töhfeyi-Sami, bölmə 595از خبوشان خراسانست اما در استرآباد می بود و هم در آنجا فوت شد این دو مطلع یادگار از اوست :به خم باده نمک محتسب ز خامی کرد
Töhfeyi-Sami, bölmə 596پسر درویش روغنگر است اما زینی برای تحصیل از مشهد مقدسه متوجه عراق گردیده و هم در آنجا فوت شد این اشعار از آن برای مسافر عالم بقاست :دیدمش دیروز، عشق آمد گریبانم گرفت
Poems by other poets
(Mirzəcanın vəfatı münasibətilə)Dünya, sənin etibarın yox imiş,
Bu qız məniGedirdim, yoldan eylədi,O qız məni, bu qız məni,
Şamu səhər, ey dil, vəchi-dildarəŞamu səhər, ey dil, vəchi-dildarə,Sərf eylədin nəzər kim oldun mail.
QəzəlVahəsrəta ki, tərki-vəfa qıldı yarlər,Əfğan ki, keçdi həsrət ilə ruzigarlər.