Töhfeyi-Sami, bölmə 535
از فضلای رشت گیلانست و در علوم نجوم ماهر و احکام او در آن امر بر همه کس ظاهر و عروض و قافیه و صنایع شعری را خوب دانسته و بغایت خلیق و خوش صحبت بوده و در همه روشی شعر گفته این ابیات از اوست :
منه کاکل به پیشانی و میل فتنه کمتر کن
جهانی را بس است آنزلف،کاکل را پس سرکن
کسی کاو را نظر بر عارض آن ماهرو باشد
همی خواهم که نور چشم من در چشم او باشد
ز بیوفایی جانان چنان نمود مرا
که دل نهم . بجدایی و دل نبود مرا
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/sam-mirze-tohfeyi-sami-535
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
واعظ خوشخوان بود و گاهی در اثنای وعظ شعر خود میخواند و حالی میکرد که موجب نفرت مردم می شد، این مطلع از اوست :سر دهان او را جستم ز نکته دانی
Töhfeyi-Sami, bölmə 532از ولایت خراسان است و اوقات به مجلدی و شاعری میگذراند و گاه، گاهی از عشق پری رویان آشفته میگردد و شعری میگویداین مطلع از اوست :هر گه که چشم بر من درویش میکنی
Töhfeyi-Sami, bölmə 533از شعرای غیر مشهور ماوراءالنهر است و این مطلع تعلق بدو دارد :بر لب بام از فغان من بناکام آمدی
Töhfeyi-Sami, bölmə 534او نیز سمرقندی است و این مطلع از اوست :گر گذارند که در کوی تو مسکن سازم
Poems by other poets
Səhər-axşam biz işə,Evə qoşa gedirik.
GetƏbədidir bu gözəl, ülvi məhəbbət məndə,Məncə, səndədir, əzizim, bu təbiət məndə.
GəlməsinEşitmişəm yar yanında müddəi,Deyib Sabit bu samana gəlməsin,
Xoş ol zaman ki, xalq yatıb bizəban idiXoş ol zaman ki, xalq yatıb bizəban idi,Bəzmim pilov, çay ilə rəşki-cinan idi,