من و ما و تو و او هست یک چیزکه در وحدت نباشد هیچ تمییز

هر آن کو خالی از خود چون خلا شدانا الحق اندر او صوت و صدا شد

شود با وجه باقی غیر هالکیکی گردد سلوک و سیر و سالک

حلول و اتحاد از غیر خیزدولی وحدت همه از سیر خیزد

تعین بود کز هستی جدا شدنه حق شد بنده نه بنده خدا شد

حلول و اتحاد اینجا محال استکه در وحدت دویی عین ضلال است

وجود خلق و کثرت در نمود استنه هرچ آن می‌نماید عین بود است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love