وحدت حق چو مرکزی است بسیطما همه نقطه ​های دور محیط

کژی دایره نه از نُقَط استنقطه و آنگاه کژ، نه این غلط است

نقطه​ ها چون به همدگر پیوستکژیی در خیال صورت بست

کژی کژ ز وضع و هیئات استذات را راستی هم از ذات است

از پس و پیش بگسل و چپ و راستتا شود آن کژی وی همه راست

نقطه هر جا که رخ نهد پس و پیشروی او هست سوی مرکز خویش

فرق کن در میان مثل و مثالتا بدانی مجاز را ز محال

«مثل الاعلی» آمد از قرآنذات حق را برای کشف و بیان

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love