فلسفی کرد نفی جمله صفاتزان سبب شد معطل اندر ذات

گفت ذات از صفات گوناگونمتکثر شود ببین اکنون

شبهه​ای کوفتادش از تنزیهخود کند این حدیث شیخ سفیه

ذات دید کز اختلاف صفاتمتعدد شود؟ زهی طامات

از تعلق که گشت در اطوارمتعلق چرا شود بسیار؟

چه قیاس است شاهد و غایباینت فکر سقیمناصایب

گر زمین از شعاع گردد گرمقرص خور کی بگردد ای بی شرم

از برای خدای، خواجه فلانتو خدا را به از خدای مدان

او چو خود را صفت کند ظاهرتو کئی اندرین میان آخر

تا کی از هرزه گوئی ای ناکسمنقطع گشتی و نکردی بس

نفی کردی سه رکن ایمانیقدرت وعلم و حشر جسمانی

آنگهی نام علم و عقل بریای خدا و رسول از تو بری

فلسفه چیست نزد اهل مللکفر و خودرایی و ضلال و حیل

هستم از علم آن گروه آگاهجمله دانسته​ام بحمداللّه

این یقین است لیک نفس خبیثنکند میل جز به لهو حدیث

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love