Münəccimin hekayəsi (Var idi bir münəccimi-əyyam)
Var idi bir münəccimi-əyyam,Ona Pərviz edərdi çox ikram.Bir gün ərz etdi: – Key şəhi-dövran,Görmüşəm mən nücum ilən ki, həmanMənə bu həftə bir bəla gələcək,Məni bir şəxsi-şum öldürəcək.Yazığam, ta tökülməsin qanım,Ola lütfün mənim nigəhbanım.Məni bir həftə saxla pünhani,Ta edim dəfi-məkri-üdvani.Şəh onu hifz edibdi yanında,Yatdı, şəh yatdığı məkanında.İttifaqən, gör, ol sütudəsüxənVar idi şahə bir neçə düşmən.Bir gecə ziri-qəsrdən ədaUrdular nəqb, etməyib pərva.Səri-nəqb evdən olcağın naşi,Ələ düşdü münəccimin başi.Sandılar kim, budur səri-Pərviz,Etdilər paymali-xəncəri-tiz.Kəsib ol başi etdilər çü fərar,Oldu Pərviz xabdən bidar,Eylədi çox təəssüf ol pirə,Bildi kim, çarə yoxdu təqdirə.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/seyid-ezim-muneccimin-hekayesi-var-idi-bir-muneccimi-eyyam
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Xoş ol zaman ki, yar mənə həmzəban idi,Bəzmim cəmali-yar ilə rəşki-cinan idi,
Bəlayi-eşqə düşdün, ey büti-məhparə, səbr eyləBəlayi-eşqə düşdün, ey büti-məhparə, səbr eylə,Günün oldisə gər hicran əlindən qarə, səbr eylə,
Guş qıl ey ki, bilirsən özüvi vaqifi-karGuş qıl ey ki, bilirsən özüvi vaqifi-kar,Agəh ol gör ki, nədir naleyi-ney, nəğmeyi-tar,
Bir çarə qıl, ey əmmə, mən ölsəm kəfən olmazBir çarə qıl, ey əmmə, mən ölsəm kəfən olmaz,Tabutü hənutum götürüb dəfn edən olmaz.
Poems by other poets
Gözü bademdir, gərdəni mina,Şüşədəndir sol-sağı gözəlin.
SamovarBir şux sənəm tərfəcə dilbərdi samovar,Bir qədi səhi sərvi-sənubərdi samovar,
Tovhiddürür bu bir qəsidəTovhiddürür bu bir qəsidə**Afərin, ey maliki-mülki-cəhan, səd afərin,
Mah Olan YerdəDoğarmı ay u gün göydəYüzün tək mah olan yerdə