Bir nəfər nəqqaş bir şəhərə getdi. Orada nəqqaşlıqdan əl çəkib,təbabət ağaz qıldı. Bir müddətdən sonra onun vətənindən bir şəxs oşəhərə gəldi. Onuyla mülaqat ittifaqı düşdü. Ondan sual elədi ki, halanə sənətə məşğulsan?Dedi ki, təbabət eləyirəm.Dedi ki, nə səbəbə, elmi-nəqqaşi ki bütün ülumun əfzəlidir, ondanəl çəkib, təbabət sənətinə mübaşir oldun?Cavab verdi ki, ey rəfiqi-şəfiq, elmi-nəqqaşda hər bir şəkil ki,dərü divara nəqş eləsəm, qüsuru cümləyə məlumdur. Amma bu sənəti-tibbdə nə xəta eləsəm, torpaq onu məstur qılır.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Homeland