Bir gecə Yəsrib içrə ali-əbaBir təbəqdə yeyirdilər xurma.Nə yedisə rəsuli-aləmiyan,Töxmini birbəbir onun pünhanQoydu şiri-xuda qabağında,Zikr olundu bu söz dodağında:Ya Əli, zahir oldu indi ki, sən –Xurmanı hamıdan füzun yemisən.Gör, qabağımda töxmi-xurma yox,Var qabağında hamımızdan çox.Dedi Heydər: – Sən, ey səxa kanı,Udmusan töxmi ilə xurmanı.Bu sözə güldü cümlə ali-əba,Mərhəba söylədi rəsuli-xuda.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love