Sənsən
Günəşlə üz-üzə durmuş səadətim sənsən,Ətirli gül-çiçəyim, xoş təbiətim sənsən.
Bütün gözəlləri səf-səf düzülsə dünyanın,Könül deyər ki, yeganə məhəbbətim sənsən.
Səninlə keçdi gözəl günlərim, dəqiqələrim,Dilimdə nəğməyə dönmüş həqiqətim sənsən.
Dalınca Təbrizə gəldim, vəfalıyam, dostum,Özün də yaxşı bilirsən ki, şöhrətim sənsən.
Təbriz, 1942
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/suleyman-rustem-sensen
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Hüseynqulu Sarabskinin xatirəsinə*Səhnəyə, sənətə məcnuncasına
Cəfər, səni andımCəfər, bu səhər mən səni şair kimi andım,Gəl, gəl, dedim, ancaq mənə hay gəlmədi səndən.
Yeriniz olmayacaqDostlar! Axır zamanlar məni yaman dərd alıb,Nədənsə bir sualım yenə cavabsız qalıb.
Çiçəklər aləmindəÇiçək mağazasının keçərkən qarşısındanFikirlər dəryasına qərq oluram hər zaman.
Poems by other poets · Homeland
Əshabına bir gün dedi Loğmani-həqiqət:Etdi məni hübbülvətənim mətleyi-hikmət.
Öyün, millət!O gün millət ki əltafı olub şövkətli sultanın,Hilalın haləsi qılsın əhatə türk övtanın.
UnutmaAşıq, gəşt eləyib ağır elləri,El içində namus, arı unutma.
AğlayıbBir cavan ölübdü qürbət diyarda,Vətənin torpağı, daşı ağlayıb.