Hara getsən belə vurğun könlümüÖzünlə bərabər apar, sevgilim!İşdir aparmasan, ilham atınıO sənin dalınca çapar, sevgilim!

Ayrılıq yüküdür kürəyimdəki,Götür başından o qara örpəyi.Sən gəl öz əlinlə ürəyimdəkiYaranın közünü qopar, sevgilim!

Sıxdı pəncəsində səfalət səni,Lakin yaşadacaq məhəbbət səni,Hər yana getsən də, nəhayət səni,Süleyman axtarıb tapar, sevgilim!

Təbriz, 1942

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets