Sevgilim
Hara getsən belə vurğun könlümüÖzünlə bərabər apar, sevgilim!İşdir aparmasan, ilham atınıO sənin dalınca çapar, sevgilim!
Ayrılıq yüküdür kürəyimdəki,Götür başından o qara örpəyi.Sən gəl öz əlinlə ürəyimdəkiYaranın közünü qopar, sevgilim!
Sıxdı pəncəsində səfalət səni,Lakin yaşadacaq məhəbbət səni,Hər yana getsən də, nəhayət səni,Süleyman axtarıb tapar, sevgilim!
Təbriz, 1942
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/suleyman-rustem-sevgilim
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Ey şux mənim yar, vəfadar imsən sən,Dil gülşəni, həm qönçeyi-gülzar imsən sən,
SayasanMərd igidlər nə nişanda bəllidi,Arifsənsə, gərək doğru sayasan.
Qara qorxuEy Ağa İbrahim, aya dərdmənd,Yüz fitnə bilən, yüz əlli min fənd
HarasındadırTərlan quşum itirmişəm, araram,Görüm bu dağların harasındadır