Həkimlər tapşırıb: – Oxuma qəti,Gözlərin tutulur, belə yaramaz.Oğlum da yağdırır mənə töhməti:– Ay ata, çox yazma, yat, dincəl bir az.

Deyirəm: – Bilsəm ki, növbə mənimdir,Yazaram, susdurmaz bu gur səsi qəm.Ağaran vərəqlər ağ kəfənimdir,Qaralan varaqlar həyat vəsiqəm.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets