Qaz dedi qarğaya: – Çox qarıldama,Hər səsin çıxanda ətim ürpəşir.Ayrılıb çöllərdən səni bir damaSaldırram, qopartma çox haray-həşir.

– Səsimiz bir gələr, – söylədi qaza, –Biz “qa, qa” deyəndə bülbül ət tökür.Neynərsən yanında bayquş ulasa?Bayquşa baxanda bizə min şükür.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets