Adam var şan-şöhrət qonaqlığında,Elə məst olur ki, ayılmır qəti.Yüz tərif eşidir öz sağlığında,Ömrü bitən kimi, bitir söhbəti...

Artır gündən-günə adın, hörmətin,Hər tablon zirvədir-qanaddır sənə.Hələ ehtiyatda qalan şöhrətinBil ki, ölməzlikdir, həyatdır sənə.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets