Bəlkə də Tanrımız ancaq bizimçün, göyüzünün sonunacan ulamaqçün belə sonsuz yaratmış bu göyüzünü
Kainat boyda bir ciyərinnəfəsini dərib, dərib,birdən verib ulamaq!
İt kimi yox,heç qurd kimi də yox,dərd kimi ulamaq!
Göyüzündə ən uçuq, ən cocuqdərdi ulamaq!Yerüzündə Azərbaycan deyilənbu tənha, bu yazıq yurdu ulamaq!
Heç gözlərlə də danışmamaq!Mənim nəfəsim bundan beləulamaqla gələ bilər ancaq.
Bu Göyüzünün altında da yox,bu Göyüzünün üstünə qonub ulamaq,Bu dünyadan da o yanabir dünya varsa harda,qoy desinlər orda:– Kimsə qonub son Göyüzünün damınamin illərdi dünyanı dinləyir, dururdu,hərdən də əl-qolunu ata-atabir dəli dərdi-bir ulu yurdukainatdan da o yana uluyurdu...
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/vaqif-bayatli-oder-belke-de-tanrimiz-ancaq-bizimcun-goyuzunun
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Sevdiyi adamlarıtez aparır Tanrı,
Göyüzündən enən adamlar, göyüzünə dönən atlar(son şahanə uçuş – poema)*Son Tərəkəmə elatımızın, Tərəkəmə ellərimizin xatirəsinə – Göyüzünə son dönüşünə*
Gül düzəldirəm adamlardanGül kimi qoxlamaq istəyirəm adamları,odu ki, gül düzəldirəm adamlardan,
Hələ ki, hər an yenidən deməyə ehtiyac varHələ ki, hər an yenidən deməyə ehtiyac var:Tanrı insanı göyüzüyçün yaradıb, ən sonda onsuz da o gəldiyi yerə – göyüzünə qayıdır. Yerüzü isə tək bizim yox, bütün kainatın İbadət Yeri, Möhürdaşıdır, biz əslində dua edərkən, namaz qılarkən yerüzündə yox, Göyüzündə diz çöküb alnımızı bütün Göyüzünün Möhürdaşına – Yerüzünə qoyub bütün kainatçün dua edirik.