Qışılmışdı iki yetim bir-birinə,Leyli saz qısılmışdı Ədalətə,Məcnun qısılmışdı Leyli qəbrinə,iki qərib qısılmışdıhaqqın ürəyinə, haqqın qəlbinə.

Nə çox istərmiş özünü!Gördüm Ədaləti mən də,Gördüm hamıdan gizliSazının bir telində«Can» deyirdi özünə,«Can» –deyirdi sazına.Can bizi udacaq,uçurdacaq uçurumlara!Qanadlandıracaq haqlara!Can candan əziz şəhidlərimizinüz qoyduğu torpaqlara!Elə üz qoyan andacasevgidən ağlayacaq üzlərə!Can «Can» sözü eşitməyənyetimlərə, yalqızlara!

Can bir günlüyə, bir aylığagözümüzə görünəcəkdünya adlı sevgiyə,dünya adlı ayrılığa.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets