Tanrım, bu qocaman uşağaən şux qəmin qələmini versənin də qəmini qazmağa,ən dalğalı göyünü də veratılıb min illər üzməyə,ən sıx cəngəlliyini də verən ilanbel sevgi pələngin,eşq pələngin gəzib azmağa,yüzillik, miniilik sevgininbir anlıq ayrılığın da verçıldırıb özünü asmağa,ən sonda iki kor göz də verancaq Səni görüb yazmağa,ancaq Səni görüb yazmağa.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love