Ölüm – həyatda heç vaxt yüyürə bilmədiyintək yüyürmək
Elə bil sevinirəm xəstələnəndə hər dəfə,sevinirəm sevgiylə doluram,nəsə bir igidlik etmiş kimi,uşaqlığıma, anamın qucağınaqayıtmış kimi oluram.
Xəstəlik göz yaşıtək rahatlıq gətirir mənə,gəlir irəlidəki,geridəki bütün körpəliklərim yenə,görürəm kəfənimdə də,bələyimdə də gülürəm,bilirəm ancaq körpə uşaqlara görünən Tanrıelə hey nəsə deyib, güldürür onları.
Xəstəliklərim, məni ölümlə qorxudursuz?Gəlin, dost olaq, dostcasına ağrıyaq,Əzizlərim, onsuz da sonunuz dostum ölüm,ölüm bəlkə həyatdan daha doğmagörünür gözə,çünki bizdən öncə getmiş doğmalardan,dostlardan son vətəntək yadigar bizə.
Beləcə, sevinirəm öləndə də,ölüm – həyatda heç vaxtyüyürə bilmədiyintəkyüyürmək ilk dəfə,yüyürmək üzü doğmalara,üzü doğmalar doğması Allaha,Allah olan tərəfə.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/vaqif-bayatli-oder-olum-heyatda-hec-vaxt-yuyure-bilmediyintek-yuyurmek
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
O gözəl oğul, o solğun nur,Bir də, bir də çətin doğulur.
YUNESKO-ya məktubCənab baş direktor!Təzədən yazılsın
Ölümdən sonra başlar şair ömrüNoldu birdən-birə, Mixail Yuriyeviç,İndicə gülürdünüz?!
Əli kərimin kitabına baxan quşHələ ki, bizim dilimizdəBizdən də yaxşı danışır
Poems by other poets · Divine love
Sən, Bayrağım! Yüksək şanlarınla enərkənMavi göyə bir duman gəldiyini gördüm bən.
The Treasury of Mysteries, chapter 5One midnight when the sun set the world-illuminating torch in motion,The eyes of the nine heavens were his retinue; Venus and the moon carried his torch.
Aşıq Camalın İbrahimlə deyişməsiAşıq Camal**Aşıq Camal içdi kövsər şərabı,
Qəzəl: Xudaya, mən düşən dərdə sən əğyarı giriftar etXudaya, mən düşən dərdə sən əğyarı giriftar et,Mənim tək yar yanında, xudavənda, onu xar et