Şamama
Bir sənəmin sinəsinə muştağam,Cox cəkirəm ahu zarı, şamama!Mən ha qaldım həsrət, əlim yetişməz,Sən get, gör cananı barı, şamama.
Mətləbidir bir novrəstə – konlumun,Olmadı dərmanı xəstə konlumun,Onun ucun bu şikəstə konlumunNə səbri var, nə qərarı, şamama!
Yaxa acıb ta ki, sinə gostərdin,Sərasər bağrımı qana dondərdin,Mənim dərdimdəndir sənin də dərdin,Rəngindir nə yavuz sarı, şamama!
Mənim yarım bir əcaib dilbərdir,Uzu təzə guldur, zulfu ənbərdir,Sanasan ki, iki qəndu şəkərdirQoynundakı qoşa narı, şamama!
Qurbanam Vaqifin bu xaməsinəKi, yazar dərdini dost naməsinə,Yetə bilməz yarın şamaməsinə,Olsa bu dunyanın varı şamama!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/vaqif-samama
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Yenə məni yanar-yanar odlara,Dağılmış ayrılıq saldı, sevdiyim!
Sevdiyim, ləblərin yaquta bənzərSevdiyim, ləblərin yaquta bənzər,Sərasər dişlərin dürdanədəndir.
SevmişəmUzun ağ, dəyirmi, gözun məstana,Baxışın bağrımı dondərdi qana.
Səhər-səhər həsrət ilən gəzirdimSəhər-səhər həsrət ilən gəzirdim,Cüt qoşa nar gördüm iki sinədə.