Bu gecə səssiz-səmirsiz gəldi,gəldi üstünə.Ağaclara, kollara, qoxulara,axırda da qaranlığa döndü.Qırdı belini gün işığının...İndi qorx.Qorxusuz yaşamaq olmaz insana.Mərd adam sanırsansa özünü,qorxmalısantüfəngsiz gəzdiyin bu meşədən də,evdə qoyub getdiyin tüfəngdən də...

Səndən bir addım aralıdanə vaxtsa kökündən çıxan palıdınçürüyən gövdəsi qaralır.Özü min ildən çoxsən indi qorxduğun yerlərə baxırdı.Gündüz işıqda, gecələr qaranlıqda...

1985

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets